20-21/11 : Chimpansees in Kibale nationaal park

7:52 pm Op reis

Om zes uur ’s morgens zeggen we al vaarwel aan Murchison Fort. Moussa wil namelijk tegen zeven uur aan de ferry zijn om het Albert-Meer over te steken; dat scheelt een stuk in tijd, want dan hoeven we niet helemaal rond het park te rijden. Het is nog een vrij nieuwe verbinding, dus het is voor hem ook de eerste keer. Het is een beetje spannend, want we blijken maar net om zeven uur aan de ferry te arriveren. Gelukkig gaat deze pas om 7.15u. een hele rij kleurrijke dames is blijkbaar onderweg naar de markt aan de overkant. In tegenstelling tot de chaos die je vaak op TV ziet wat Afrikaanse overzetboten betreft, verloopt het hier allemaal heel netjes; nog een erfenis van de Britten zeker?

Hierna volgt een lange route over een weg waar overal aan gewerkt wordt. De bedoeling is om heel deze route te gaan asfalteren. Uiteraard gebeurt dit door Chinezen; hier en daar zie je een Chinese ingenieur vanuit de schaduw instructies geven. Het hele project zorgt niet alleen voor een vlottere toegankelijkheid, maar ook voor werkgelegenheid voor de lokale bevolking.

‘ s Middags eten we onze picknick op in een restaurantje, waar Moussa een lokaal gerecht eet. Ziet er best lekker uit, beter dan onze picknick. Moussa belooft ons de volgende keer de lokale keuken te laten proeven.

Tegen we op de verharde weg komen begint het hard te regenen; goede timing! Jammer genoeg kunnen we zo niets zien van het Rwenzori gebergte, dat zich achter een dik pak wolken verschuilt. De vele theeplantages rond Fort Portal krijgen we wel te zien, met op de achtergrond het woud van Kibale, ons volgende doel. We nemen onze intrek in een mooie safaritent in Kibale Forest Camp en genieten van de rust van het woud, totdat onze buren arriveren: twee luid kwetterende Italiaanse dames, die blijkbaar nog eens hardhorend zijn ook. Enfin, hun batterijen zullen wel eens plat vallen zeker!

Om 7u al krijgen we onze briefing van onze ranger Gerard voor onze volledige dag “ chimp habituation”. We zijn met een groepje van zes met buiten ons nog een Tjechische dame, een Zweed en twee Mexicanen. De Zweed is redelijk onvoorbereid, want zijn kledij bestaat uit een short, t-shirt en sandalen. Niet exact geschikt om het regenwoud mee in te trekken, zeker niet tijdens het regenseizoen. De rangers gaan dan maar op zoek naar een geschikt paar laarzen, maar met maat 47 is dat niet zo simpel. Hij zal zich dus tevreden moeten stellen met maat 46, wat hij tegen het einde van de dag geweten zal hebben.

Op zoek dus naar de chimpansees! Eerst volgen we een trail die ons diep het woud in leidt. Dit pad is al vrij modderig. Op een bepaald moment wijken we op aanwijzing van de trackers van het pad af om kriskras door het regenwoud te trekken. Tegen een uur of 9 ( we zijn rond 7u vertrokken) horen we de eerste chimpansees; we zijn ze op het spoor! Op een bepaald moment wordt het geschreeuw en gekrijs van de apen oorverdovend. We horen ook een luid geklop: dat doen ze blijkbaar met hun poten op de stam van een dode boom. Echt indrukwekkend! Blijkbaar is het een groep die op jacht is naar een groep rode colobusaapjes. Op een bepaald moment bevinden we ons midden in de actie. De chimpansees zitten in de bomen rondom ons; de opgejaagde aapjes bevinden zich boven ons. De baas van de groep zit op de laagste stam mooi in ons zicht. En dan volgt nog meer lawaai; blijkbaar hebben ze een klein aapje kunnen vangen. Het wordt mooi verdeeld tussen twee chimpansees. Misschien wreed, maar dat is natuurlijk de natuur. Een beetje verderop zitten een paar andere chimpansees fruit te eten in een boom; grappig te zien hoe ze een tiental pitten tegelijk uitspuwen. Op een bepaald moment trekt de groep verder en proberen we hen te volgen. Dit vereist serieuze klimpartijen, geploeter door de modder, het ontwijken van doornen en migrerende mierenkolonies (en er is altijd wel een mier die de weg naar boven in je kledij weet te vinden ). Enfin, echt een “off the beaten track” ervaring! Uiteindelijk krijgen we nog vluchtig enkele passerende apen te zien, maar het is ongelooflijk hoe snel ze zich verplaatsen. We zoeken dan maar een plekje om onze picknick op te eten en wat uit te rusten. Tijdens de lunch valt het op hoeveel kleurrijke vlinders er in het woud rondfladderen, volgens Gerard wel 250 verschillende soorten. In de namiddag wordt de zoektocht weer verder gezet. Uiteindelijk gaan we op zoek naar een groep die vlakbij de ingang werd gesignaleerd. Plots bevinden we ons weer midden in het geschreeuw van de chimpansees, deze keer komt het echter van twee kanten. Blijkbaar probeert de ene groep in te breken in het territorium van de andere. We zijn weer enorm onder de indruk van het geluid, maar buiten twee mannetjes die eventjes vlakbij ons op de grond zitten, krijgen we de chimpansees niet meer te zien.

Het was al bij al een onvergetelijke ervaring, alhoewel we gehoopt hadden meer tijd dichtbij de chimpansees te kunnen doorbrengen.

Comments are closed.