Anne en Wim op reis

Vandaag hebben we één van de langste trajecten van onze reis voor de boeg, van de noordelijke Carretera via Coyhaique naar de zuidelijke Carretera tot in het nationale park Cerro Castillo.

We nemen afscheid van de fjord met de besneeuwde bergtoppen, terug door het mooie Queulat NP, door de vlaktes met koeien en schapen rond Coyhaique om dan in alweer een ander schitterend landschap terecht te komen: het nationaal park Cerro Castillo met zijn granieten rotsformaties. Aan één van de miradors spotten we zelfs een condor. Vanuit onze B&B hebben we een prachtig uitzicht op de besneeuwde kasteeltorens.

We slapen in een mini-cabaña aan de toegangsweg naar het vertrek van de wandelingen. Het ontbijt voor 2 dagen zit al in de frigo, dus we bepalen zelf onze timing ’s morgens. We staan bijgevolg al voor 9u aan de start van de Parada Estero, de dagtrekking die we op ons menu hebben staan. We krijgen een korte briefing door één van de parkwachters en we gaan op pad. We moeten eerst een open terrein over van een privé eigenaar en mogen al direct opboksen tegen een stevige Patagonische wind. Daarna gaat het steil omhoog door een soort sprookjesbos om aan te komen in het eerste kamp, Porteadores. Daarna is het plat volgens de enthousiaste parkwachter; bwah… eerder vals plat. In totaal overbruggen we bijna 900 hoogtemeters om dan rond de middag aan te komen aan Campamento Neo Zelandés. Deze is gelegen in een soort van natuurlijk amphitheater met de besneeuwde toppen rondom: indrukwekkend!

We hebben er honger van gekregen, dus tijd om onze picknick op te eten. Daarna besluiten we terug te keren naar onze B&B, ipv door te trekken naar Laguna Duff. Tijdens de afdaling genieten we nog van de schitterende vergezichten over de vallei. Alweer een tocht om niet te vergeten!