17-18/11 Fumba Beach – Spice Tour

2025 Tanzania en Zanzibar, Op reis Geen reactie

In 40 minuten rijden we van Stone Town naar het Fumba schiereiland. Dit ligt aan de Menai Baai, een beschermd marinereservaat. We logeren in de Fumba Beach lodge, een tropisch paradijsje aan het strand. Vanuit onze grote hut in het weelderige groen kijken we uit over de oceaan. De kleine elephant shrew, een soort van grote spitsmuis op hoge poten met een slurfje, scharrelt rond in het struikgewas. Als je ze wil zien moet je wel stil zijn, want ze zijn heel schuchter. Bij zonsondergang klimmen we in de grote baobab, waar men een platform heeft gemonteerd van waar je het schouwspel van het einde van de dag kan bewonderen. We zien de vissers van het nabije dorpje uitvaren. Als we terugkomen van het diner, spotten we bushbabies (galago’s) in de bomen rond onze hut.

Zanzibar is het kruideneiland. Een bezoek aan een spicefarm mag dus niet ontbreken. Volgens onze gids spreken we beter van een spice garden, want het is een soort demonstratietuin waar we ontdekken hoe verschillende kruiden (kruidnagel, peper, kurkuma, kaneel, kardemom, nootmuskaat, …) en tropisch fruit (jackfruit, papaya, ananas, mango, …) groeien. Een interessante wandeling die eindigt met een lokale lunch waar uiteraard vele van deze kruiden in verwerkt zijn: lekker!

Als we terug aan onze hut komen zit er een troep blue mokeys in de bomen rondom. Het zijn echte deugnieten, want als we even niet kijken is er eentje dat naar binnen glipt om een zakje suiker te stelen. Dat was waarschijnlijk niet de eerste keer, want hij wist precies waar hij moest zijn. In de namiddag lezen en zwemmen we wat en tegen zonsondergang vatten we post in de baobab met een fris Tanzaniaans pintje.

15-16/11 Stone Town (Zanzibar)

2025 Tanzania en Zanzibar, Op reis Geen reactie

In Stone Town, het oude stadsgedeelte van Zanzibar stad, logeren we in het Emerson Spice Hotel, een schitterende koopmanswoning uit de tijd van de kruidenhandel. Het is er niet druk, dus we krijgen een upgrade naar een suite, een gigantische kamer met 2 balkons, vernoemd naar Katherine Hepburn, die hier echter nooit verbleef. En gelukkig is er ook airco, want het is hier tropisch heet. Op het dak van het hotel is een rooftop restaurant gespecialiseerd in vis, heel verzorgd en superlekker! Onze meest culinaire ervaring in Tanzania.

De volgende ochtend gaan we de oude stad ontdekken met een gids. We lopen door de smalle straatjes naar de versmarkt; een zeer levendige markt, waar de inwoners van Zanzibar stad hun inkopen doen; van geurige kruiden, groenten (o.a. gigantische avocados, meer dan dubbel zo groot dan bij ons), tropisch fruit, verse vis tot dode en levende kippen. Onze gids zegt dat hij liever een levende kip meeneemt, want hij eet ook graag de andere onderdelen van het beest (poten, …). Ernaast is er een winkeltje dat ook kippen verkoopt, maar dit zijn ingevroren exemplaren die uit Brazilië worden ingevoerd en die veel goedkoper zijn dan de inlandse kippen, de wereld op zijn kop… Maar volgens onze gids is de smaak navenant.

We bezoeken daarna de oude slavenmarkt. Hiervan blijven alleen de kelders over, waar vroeger de slaven werden ondergebracht alvorens ze werden verhandeld, als koopwaar dicht bij elkaar in benauwende omstandigheden. Een beeldhouwwerk van een Scandinavische kunstenaar moet de herinnering aan wat zich hier afspeelde in stand houden. Op de plaats waar vroeger zweepslagen werden gegeven staat nu een anglicaanse kerk. Een interessant museum vertelt de geschiedenis van de slavenhandel in Zanzibar.

Onze wandeling leidt ons nog langs verschillende historische gebouwen, zoals de douanepost, het huis der wonderen ( het vroege paleis van de sultan) én het geboortehuis van Freddy Mercury. Vele gebouwen worden echter gerenoveerd, waardoor ze niet te bezoeken zijn. De Faradhani tuinen aan de oceaan, zorgen voor wat afkoeling.

We lunchen bij het water in het Freddy Mercury Café, maar we hebben hier geen muziek van Queen gehoord… 😉 Daarna wandelen we nog wat door Stone Town, ondermeer langs het huis van de bekende slavenhandelaar Tipu Tip, maar ook dit wordt gerenoveerd momenteel. Via het mooie oude dispensarium banen we ons een weg door de massa, die staat aan te schuiven om de ferry naar het vasteland te nemen ( duurtijd 7u, met de catamaran slechts 1,5u). Voorbij de ferry terminal komen we bij de vismijn, waar de vissers hun verse vangst proberen te slijten.

’s Avonds eten we in het rooftop restaurant van de buren, wat eenvoudiger, maar ook lekker.

12-15/11 Nyerere Nationaal Park

2025 Tanzania en Zanzibar, Op reis Geen reactie

De vlucht naar het zuiden is een omnibus: eerst naar Dar Es Salam met tussenlanding in Zanzibar en dan met een klein vliegtuigje naar het grootste nationale park van Tanzania. Op deze laatste vlucht blijken we de enige passagiers te zijn: speciaal! Bij het landen zien we een groepje toeristen staan wachten op hun vlucht, het is hier duidelijk een pak minder bezocht dan het Noorden. We worden opgehaald met een open safarivoertuig en zien al een paar zwart-witte franje-apen de weg oversteken. Ons verblijf in Selous River Camp ligt op 10 minuten rijden van de ingang van het park.

We vertrekken meteen na de briefing op zonsondergang bootsafari. Achelos, een Griek die alleen reist, gaat met ons mee. Het is drukkend warm en in de verte komen donkere onweerswolken aandrijven. Onderweg zien we veel vogels, waaronder kleurrijke bijeneters die in de steile rivieroever hun nesten hebben en natuurlijk ook veel nijlpaarden die de hitte mijden in het koele water. Ook een paar nijlkrokodillen houden zich op in de buurt van de hippo’s. Een leuke start van ons verblijf in Nyerere, ofwel Selous Nationaal Park, wat de oude naam van dit park is.

De volgende morgen vertrekken we voor een volle dag safari. Achelos gaat met ons mee en onderweg pikken we nog een Duitse op, Nicole, die voor één dag en een nacht overkomt uit Zanzibar. De dieren (giraffen, impala’s, olifanten, wrattenzwijgen, zebra’s) zijn hier duidelijk schuchterder dan in het Noorden, waar ze de toeristen gewend zijn. Op de picknickplaats begint het te regenen. Eerst lijkt het een gewone bui, maar uiteindelijk is het een wolkbreuk. We staan onder een afdak, maar rondom ons staat alles blank. Omdat het blijft regenen, besluiten we door te rijden, terug richting kamp. Niet ver van de picknickplaats zien we drie natte leeuwen, schuilend onder een struik. Die zijn duidelijk geen fan van dit weertje. Langs de weg terug staat een kudde olifanten. Zij trekken zich niks aan van de regen. Aan het kamp is er vrijwel geen regen gevallen. Na een warme douche en droge kleren zijn we weer als nieuw.

De dag nadien doen we ’s morgens vroeg een korte wandelsafari, waar we interessante zaken te weten komen over de omgeving, maar verder is er niet veel te zien. Op de weg er naar toe kruisen we een kleine kudde buffels.

Na het ontbijt vertrekken we per boot voor een safari op de Rufiji rivier.  Het eerste stuk is heel groen, maar buiten wat nijlpaarden in het water en wat vogels (bijeneters, wevers, ijsvogels, visarenden, watervogels) is er niet veel te zien. Maar dan komen we aan een meer, waar het landschap veel opener is. Buiten nijlpaarden en krokodillen, zien we hier buffels, giraffen en olifanten. Ook verschillende grote watervogels en meerdere visarenden. Het is hier prachtig. Terug in het kamp, blijken wij drieën nog de enige gasten en heeft men ons tafeltje voor het diner aan de rand van de rivier gezet. Na het lekkere diner nemen we afscheid van Achelos, die doorreist naar Kilwa aan de kust, waar hij een weekje vrijwilligerswerk gaat doen.

Onze laatste voormiddag in Selous genieten we nog wat van het uitzicht, alvorens we ’s middags terug een klein vliegtuig nemen naar Zanzibar.

10-12/11 Serengeti

2025 Tanzania en Zanzibar, Op reis Geen reactie

De eerste dag in Serengeti trekken we naar het oosten vanuit het centrale gedeelte waar we verblijven. Dit is wat hoger gelegen, waardoor er een stevige wind waait. Er zijn hier ook een stuk minder andere voertuigen. Volgens Aniny omdat de meeste gidsen de moeite niet doen het centrale gedeelte te verlaten. We zien er topi en hartebeest en een aantal gieren die zich tegoed doen aan het karkas van een gazelle. Op aangeven van een andere wagen die van de andere richting komt, zien we naast een waterpoel een jachtluipaard met haar 2 jongen lopen. Ze nemen plaats boven op een termietenheuvel naast de weg; waw! Ze doen dit om een beter zicht te hebben over mogelijke prooi in de savanne. In de namiddag zien we veel leeuwen, die zich ophouden in de schaduw in de buurt van de “kopjes”, rotsformaties die her en der over de savanne verspreid zijn.

De tweede dag in Serengeti gaan we richting het Westen, waar we hopen een glimp op te vangen van de gigantische kuddes die richting het zuiden aan het trekken zijn. In totaal zouden zo’n 4 miljoen gnoes en 2 miljoen zebra’s van Noord naar Zuid migreren. Doordat het al redelijk groen is, is de kudde opgesplitst, maar de hoeveelheid gnoes die we tegenkomen is toch redelijk indrukwekkend. In het zog van de gnoes lopen de zebra’s; 2 soorten die graag met elkaar optrekken.

Na de picknick zien we eindelijk een luipaard in een boom, en wat later zelfs nog een tweede! We spotten ook 2 bat-eared foxes, die zich normaal niet makkelijk laten zien.

De laatste ochtend voor we naar het zuiden vliegen, doen we een safari richting Seronera airstrip. We komen nog een eindeloze rij gnoes tegen die de weg oversteken; een mooi afscheid van de Serengeti en de parken in het Noorden.

8-9/11 Ngoro Ngoro krater

2025 Tanzania en Zanzibar, Op reis Geen reactie

Vandaag staat een lange rit op het programma naar de Ngoro Ngoro krater. Onderweg hebben we nog een paar mooie zichten op de vulkaan Ol Doinyo Lengai. Tegen de middag komen we aan in de Ngoro Ngoro Conservation area, vanwaar we de kraterrand oprijden. Op een uitzichtspunt krijgen we een goed idee van de omvang van de krater. We zien beneden een kudde buffels als kleine bewegende stipjes.

De kraterrand bevind zich op meer dan 2000 meter hoogte en is begroeid met een weelderig groen bos. Gezien dit een Conservation area is, is het aan de Masai toegelaten hier te wonen en hun kuddes te laten grazen. Na een picknicklunch pikken we een gewapende ranger op en gaan met hem op pad voor een wandeling langs de kraterrand. Na een uurtje wandelen komen we aan een ander schitterend uitzicht over de krater. We kunnen echter niet verder vanwege de rook. De Masai zijn stukken land aan het afbranden, zodat er vers gras kan groeien met de komende regens. We bellen Aniny om ons elders te komen oppikken, waardoor onze tocht ietsje wordt ingekort.

We overnachten in het Agnata Kamp boven op de kraterrand, waar het al snel serieus begint af te koelen, een groot contrast met Lake Natron. Terug in onze tent na het diner blijken ze warme kruiken in ons bed gestoken te hebben. Dat komt hier goed van pas. Bij het licht van de zaklamp van de begeleider van het kamp zien we dat er buffels in de buurt zijn. Als we later wat aan het lezen zijn kunnen we de beesten horen grazen. Ze zijn blijkbaar wat slechtziend, want er lopen er tegen de stormtouwen van onze tent, waardoor die een beetje heen en weer schudt. Maar ze is gelukkig heel stevig en staat bovendien op een platform.

Om 7u ’s morgens dalen we al af in de krater, een hoogteverschil van 600m. Na nog geen 10 minuten beneden in de krater, komen we 2 volwassenen mannetjesleeuwen tegen, indrukwekkende verschijningen! Er staan tientallen andere safari voertuigen naar het spektakel te kijken, een beetje veel eigenlijk.

Boven de grote kudde gnoes verderop krioelt het van de zwaluwen, net libellen boven een poel. Er zitten ook veel vogels, waaronder pelikanen, grote flamingo’s en de prachtige kroonkraanvogel. Op de oever van het meer zien we nijlpaarden met een jong. Uit het hoge gras komen twee leeuwen gelopen, een vrouwtje en een jong mannetje, waarschijnlijk moeder en zoon. Deze keer hebben we de show voor ons alleen. We komen nog 2 gevlekte hyena’s tegen en gaan op zoek naar de zwarte neushoorn, maar die laat zich niet zien.

We rijden terug de kraterrand over en zetten koers richting Serengeti. Maar eerst slaan we af naar de Olduvai kloof, een plek waar men overblijfselen heeft gevonden van verschillende hominiden, onze over-voorouders, tot wel 1,8 miljoen jaar geleden. We gaan naar het uitzichtspunt over de kloof kijken en bezoeken het interessante museum.

Na de middag rijden we de zuidelijke Serengeti vlakte in, waar binnenkort de grote kuddes zullen neerstrijken. Die zijn onderweg van uit de Masai Mara in Kenia. De eerste regens van de voorbije dagen zorgen voor vers gras, hetgeen deze periodieke migratie op gang brengt.

We rijden door naar Centraal Serengeti, waar ons verblijf van de komende 3 dagen zich bevindt, het Tortilis Serengeti Camp. Onderweg zien we al grote aantallen zebra’s en gnoes, wat aangeeft dat de kuddes aan het arriveren zijn. Vlak naast de weg heeft een leeuwin een gnoe gedood, waar ze zich samen met haar jongen aan tegoed doet. En da’s niet alles, vlakbij zien we nog 2 andere groepjes leeuwen met prooi. Het is een tijd van overvloed voor alle beesten! Daarna doen we snel ons dak toe, want het begint hard te regenen. Gelukkig is het weer droog als we in het kamp aankomen. Het voltallige personeel staat on op te wachten met een swingend welkomstlied.

« Vorige Berichten Next Entries »